Jeżeli kiedykolwiek zastanawiałeś się jak wygląda życie przeciętnej szwajcarskiej rodziny z perspektywy finansowo społecznej lub na  jaką pomoc Państwa mógłbyś liczyć w razie emigracji ten artykuł jest właśnie dla Ciebie.

Warto zacząć od tego, że jeśli Szwajcarzy decydują  się już założyć rodzinę czynią to stosunkowo późno. Priorytet stanowi dla nich nauka czy kariera. Szwajcarska mama w momencie przyjścia na świat swojego pierwszego dziecka jest statystycznie rzecz biorąc jedną z najstarszych Europejek. Większość par ma też nie więcej niż dwoje dzieci motywując swoją decyzję nienajlepszą sytuacją finansową oraz wzrostem wydatków utrzymania dziecka.

Ubezpieczenie zdrowotne - co, jak, dlaczego?

Ubezpieczenie zdrowotne w Szwajcarii jest obowiązkowe przy pobycie dłuższym niż trzy miesiące. Ubezpieczamy się w prywatnych kasach chorych, typowo w kantonie jest ich do wyboru co najmniej kilkanaście. Składka opłacana jest co miesiąc i, w zależności od wybranych opcji i kasy chorych, mieści się z reguły w zakresie od 200 do 500CHF. 

Z każdym ubezpieczeniem wiąże się tzw. "franchise" - jest to roczny limit wydatków do których koszty leczenia pokrywamy sami. Im większy jest ten limit, tym mniejsza składka miesięczna. Wielkość tego limitu możemy sobie sami dobrać na podstawie własnych preferencji, ogólnych skłonności do chorowania itp.

Oprócz limitu wydatków ubezpieczając się mamy zawsze możliwość wybrania zakresu ubezpieczenia. I tak w podstawowym pakiecie jest zawarta możliwość leczenia metodami tradycyjnymi, w placówkach służby zdrowia o podstawowym standardzie. Jednak możemy wybrać różne opcje dodatkowe, jak na przykład:

  • Możliwość leczenia się w prywatnych szpitalach o podwyższonym standardzie
  • Ubezpieczenie kosztów leczenia za granicą
  • Zwrot kosztów leczenia dentystycznego (WAŻNE! - patrz punkt o dentystach poniżej)
  • Medycyna niekonwencjonalna (homeopatia, akupunktura itp.)

Rodzaje ubezpieczeń:

Telmed – dana kasa chorych podaje klientowi numer telefonu pod który ten musi zadzwonić i przekonać, że przez wzgląd na poważną sytuację zdrowotną konieczna jest konsultacja lekarska. Raczej nie dotyczy przypadków nagłych.

HMO (lekarz domowy) – klient wybiera dane jednego lekarza, które następnie podaje swojej kasie chorych. Od tej pory w razie konieczności staje się on jego lekarzem pierwszego kontaktu. To właśnie on kieruje także pacjenta do lekarza specjalisty. (W przeciwnym wypadku jeśli należy mu się zwrot kosztów leczenia nie ma co liczyć, że kasa się tego podejmie). Owe skierowanie nie dotyczy badań profilaktycznych, ginekologicznych i okulistycznych oraz takich w których konieczna jest interwencja pogotowia ratunkowego. Jeśli wybrany przez klienta lekarz danego dnia zakończył już swój dyżur a klient potrzebuje pomocy tudzież konsultacji również może zgłosić się do innego lekarza.

GP – wybór dowolnego lekarza po wcześniejszym uzgodnieniu z kasą chorych warunków pokrywania przez nich rachunków za leczenie klienta.

Kasa chorych nie może odmówić ubezpieczenia w podstawowym zakresie, niezależnie od stanu zdrowia klienta. Natomiast wszystkie świadczenia dodatkowe są opcjonalne, i kasa może odmówić zgody na nie, w zależności od stanu zdrowia (ewentualne badania są dokonywane na koszt kasy). 

Częściowy zwrot kosztów ubezpieczenia 

W niektórych kantonach możliwa jest częściowa refundacja kosztów ubezpieczenia zdrowotnego z kasy kantonu, jeśli łączny dochód rodziny mieści się w określonych granicach.

Leczenie stomatologiczne 

Mieszkając w Szwajcarii lepiej mieć zdrowe zęby... Typowe ubezpieczenie zdrowotne nie obejmuje kosztów leczenia stomatologicznego i, co więcej, jest ono tutaj koszmarnie drogie. Standardowe ceny za typowy zabieg zaczynają się od kilkuset franków, a poważniejsze sprawy (leczenie kanałowe, koronki itp.) idą często w tysiące. Co gorsza, za tymi cenami nie zawsze idzie w parze odpowiednia jakość usług... Dlatego nawet wielu Szwajcarów leczy zęby za granicą. Popularne są np. wycieczki na Węgry - przelot, tygodniowe wakacje nad Balatonem, leczenie zębów - a to wszystko ciągle taniej niż wizyta u dentysty "za rogiem". 

Wyjątkiem od powyższej zasady jest ubezpieczenie dzieci - typowo do wieku kilku lat mogą one, za niewielką dopłatą do składki, chodzić do dentysty bez ograniczeń.

Szwajcarski zasiłek rodzinny na dzieci w Polsce

Zgodnie ze szwajcarską ustawą o zasiłkach rodzinnych Fam ZG, która obowiązuje od 1. stycznia 2009r., zasiłek rodzinny przysługuje w Szwajcarii każdemu pracownikowi posiadającemu pozwolenie na pobyt i mającemu pracę na terenie kraju. Warunkiem do spełnienia jest odpowiedni poziom uzyskiwanych dochodów przez pracowników. Osoba ubiegająca się o zasiłek rodzinny musi zarabiać co najmniej 580 franków miesięcznie lub 6.960 franków rocznie.

W stosunku do krajów UE i EFTA (w tym Polski) zasiłki rodzinne muszą być wypłacane w kraju, w którym praca jest wykonywana i to nawet wtedy, jeżeli osoba uprawniona lub dzieci tej osoby mieszkają w innym kraju (np. dzieci mieszkają w Polsce). Jeżeli oboje rodzice są zatrudnieni, to zasiłki rodzinne na pierwszym miejscu wyrównywane są w kraju zamieszkania dzieci. Jeżeli drugi rodzic jest zatrudniony w innym kraju, a zasiłki rodzinne są wyższe, wtedy dany zasiłek jest tam nadpłacany.

Aby uzyskać szwajcarski zasiłek rodzinny należy złożyć odpowiedni wniosek wraz z wymaganymi dokumentami. Dokumentacja wpływająca na biurka urzędników jest bardzo skrupulatnie sprawdzana i nie może zawierać żadnych błędów, a same dokumenty  muszą być bardzo czytelne i profesjonalnie opracowane. Wniosek musi zostać wypełniony komputerowo, a nie np. odręcznie. Zasiłek rodzinny w Szwajcarii może być wypłacany aż do 5 lat wstecz.

Wysokość dodatku jest ustalana indywidualnie w każdym kantonie:

a) dla dzieci poniżej 16 lat dodatek w wysokości od 150 franków szwajcarskich do 200 franków szwajcarskich,

b) dla dzieci w wieku od 16 do 25 lat dodatek edukacyjny wynosi 250 franków szwajcarskich.

Zasiłki rodzinne wypłacane są również na chore dzieci oraz na dzieci niepełnosprawne. Jeśli dziecko jest w trakcie odbywania edukacji, to rodzice będą otrzymywali świadczenie aż do momentu ukończenia edukacji, jednakże maksymalnie do 25 roku życia dziecka. Wtedy to rodzic otrzyma na dziecko tzw. zasiłek edukacyjny. Jeśli zdarzy się sytuacja, że zasiłki będą pobierane mimo tego, iż z określonych przyczyn już nie przysługują (np. z powodu fałszywych oświadczeń lub zakończenie edukacji dziecka), należy liczyć się z tym, iż trzeba będzie zwrócić otrzymane pieniądze wraz z odsetkami.

/Znalazła i opracowała: Natalia Suma /

 

Państwo: 
Dział: 

Dodaj komentarz

CAPTCHA
Przepisując ciąg znaków z obrazka udowodnij że nie jesteś botem.