Reklama

 

Prowadzenie działalności gospodarczej w Danii

Podstawy i formy prawne oraz rejestracja firm

Dania jest jednym z tych krajów, w których przestrzega się w gospodarce zasad wolnego rynku. Obowiązuje tam również zasada swobodnej konkurencji. Natomiast prowadzenie działalności gospodarczej nie jest obwarowane tyloma zakazami,
co w Polsce. Generalnie rzecz ujmując wszystkie formy prawne dotyczące prowadzenia działalności gospodarczej są dostępne zarówno dla podmiotów krajowych jak i zagranicznych.

Przy zakładaniu i prowadzeniu działalności gospodarczej na terenie Danii należy zapoznać się z następującymi przepisami:

- ustawa o podejmowaniu i prowadzeniu działalności gospodarczej w celach zarobkowych (The Carrying on Bussines for Profit Act z 1996 r.),

- ustawa o spółkach akcyjnych (The Public Limited Companies Act z 1973 r.
z późniejszymi zmianami w 2002 i 2003 r.),

- ustawa o przedsiębiorstwach prywatnych (The Private Companies Act z 1996 r.
z późniejszymi zmianami w 2003 r.),

- ustawa o rachunkowości spółki (The Company Accounts Act z 1996 r.),

- ustawa o sporządzaniu sprawozdań finansowych przez firmy (Act on Commercial Enterprises’ Presentation of Financial Statements nr 448 z 7 czerwca 2001 r.),

Przedsiębiorcy posiadający polskie obywatelstwo mogą wybrać formę prawną firmy, którą planują otworzyć. Natomiast obywatele państw nie należących do UE muszą mieć zezwolenie na otworzenie firmy, niezależnie od tego jaką formę prawną miałaby mieć ta firma.

Formy prawne najczęściej wybierane przez przedsiębiorców to:

- spółka z ograniczoną odpowiedzialnością- Aps,

- oddział firmy zagranicznej – Filial,

- spółka akcyjna – A/S.

Rejestracja wszystkich podmiotów gospodarczych prowadzących działalność
na terenie Danii (niezależnie od ich formy prawnej) jest obowiązkowa. Rejestracją tychże podmiotów zajmuje się Erhvervsstyrelsen (www.eogs.dk).

Urząd ten zajmuje się także:

- nadawaniem firmom numeru Centralnego Rejestru Firm ( www.cvr.dk ),

- prowadzeniem ewidencji firm zagranicznych, prowadzących działalność na terenie Danii oraz wysyłających tam swoich pracowników na czas określony.

 Zasady delegowania pracowników w zakresie świadczenia usług reguluje dyrektywa unijna 96/71 z dnia 16 grudnia 1996 r. o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług. Firmy, które są w ten sposób ewidencjonowane nie otrzymują numeru CVR.

Prowadzenie czasowej działalności gospodarczej w Danii przez polskie firmy usługowe

Polskie firmy funkcjonujące w Danii najchętniej delegują swoich pracowników jedynie czasowo, w celu zrealizowania umowy z duńską firmą lub też osoba prywatną. Jest
to forma najprostsza, ponieważ ogranicza do minimum formalności potrzebne przy prowadzeniu firmy oraz tych związanych z rozliczeniem podatku dochodowego tejże
w Polsce.

Wg dyrektywy 96/71 z dnia 16 grudnia 1996 r. w obrębie wszystkich krajów należących do UE zabronione są jakiekolwiek ograniczenia w zakresie oferowania płatnych usług, które byłyby nałożone ze względu na przynależność państwową
lub miejsce zamieszkania. Oferowanie płatnych usług o których mowa w w/w Dyrektywie obejmuje następujące sytuacje:

- gdy firma samodzielnie prowadzi wszelkie prace, w ramach umowy zawartej
ze zleceniodawcą,

- gdy firma wysyła swoich pracowników w celu wykonania przez nich usługi objętej umową,

- gdy pracownicy są wynajmowani przez polskie agencje pracy tymczasowej.

Przez cały okres przebywania pracowników w delegacji, obowiązuje zasada istnienia stosunku pracy między firmą delegującą a delegowanym pracownikiem.

Ustawa obowiązująca w Danii, nr 256 z 25 marca 2011 r. o delegowaniu pracowników (Act Concerning Posting of Workers) wymienia następujące regulacje prawne, które
są obowiązkowe dla przedsiębiorców unijnych spoza Danii:

- ustawa o środowisku pracy,

- ustawa o równym traktowaniu mężczyzn i kobiet w zakresie zatrudnienia i urlopu rodzicielskiego,

- ustawa o równości płac,

- ustawa o stosunkach prawnych,

- ustawa zakazująca dyskryminacji na rynku zatrudnienia.

Owe przepisy omawiają m.in.:

- ochronę praw pracowniczych,

- BHP,

- urlopy przewidziane prawem,

- czas pracy,

- zakaz dyskryminacji pracowników ze względu na płeć.

Natomiast nie istnieją przepisy na temat minimalnego wynagrodzenia pracowników. Jest to spowodowane tym, że w Danii ustalaniem wysokości wynagrodzenia minimalnego zajmują się związki zawodowe w porozumieniu z organizacjami pracodawców danej branży. Nazywa się to systemem układów zbiorowych
i obowiązuje w Danii od 100 lat. Z tego względu duńskie związki zawodowe często starają się namówić polskie przedsiębiorstwa przysyłające do Danii swoich pracowników, do tego by przystąpiły do danego układu zbiorowego określające wysokość minimalnej płacy. Robią to by uniknąć tzw. dumpingu płacowego ze strony pracowników przysyłanych z państw UE.

Jednakże polska firma, która zechce przystąpić do jednego lub kilku układów zbiorowych, powinna pamiętać, że taki krok pociągnie za sobą pewne poważne zobowiązania finansowe. Będą to np.: diety i dodatki do pensji dla pracowników wysyłanych w delegację, składki urlopowe i emerytalne itp.

Najważniejsze regulacje prawne, które określają zasady delegowania pracowników firm usługowych do pracy w Danii to:

- w obrębie Unii Europejskiej- Dyrektywa 96/71 z dnia 16 grudnia 1996 o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług,

- rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) NR 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dokument mający znaczenie dla EOG i dla Szwajcarii),

- na terenie Danii – ustawa nr 256 z 25 marca 2011 r. o delegowaniu pracowników (Act Concerning Posting of Workers), za pomocą której wprowadzono w/w Dyrektywę UE.

 

Pobyt pracowników delegowanych

Opierając się na w/w Dyrektywie, każda firma usługowa, która wysyła pracowników
do jakiegokolwiek kraju należącego do UE, w celu wykonania przez niego danej usługi, ma do tego pełne prawo. Dotyczy to również tych pracowników, którzy pochodzą z państw nie należących do UE.

Na terenie Danii świadczenie usług przez pracowników delegowanych z innego kraju, obwarowane jest następującymi zasadami:

- pracownik firmy delegującej musi być tam zatrudniony na podstawie umowy stałej. Nie jest możliwa żadna inna forma zatrudnienia (na okres próbny, na umowę o dzieło, czy na umowę zlecenie).

- zanim pracownik wyjedzie do Danii, musi posiadać prawo stałego pobytu w kraju delegującym, a także prawo do wykonywania pracy w tym kraju.

- zgodnie z Ustawą o cudzoziemcach obowiązującą w Danii, pracownik musi posiadać wizę lub zezwolenie na pobyt. Istnieje również możliwość zwolnienia pracownika
z konieczności posiadania wizy. W takim przypadku, jeśli pracownik posiada zaświadczenie o takim zwolnieniu, jest to akceptowane w Danii.

- po zakończeniu pracy, z powodu której pracownik został wysłany do Danii, musi
on mieć możliwość powrotu do własnego kraju.

Niezależnie od powyższych zaleceń prawnych, od dnia 14 września 2012 roku obowiązuje ustawa L-590, z pomocą której wprowadzono reformę podatkową w Danii. Ta ustawa przewiduje m.in. zaostrzenie przepisów podatkowych dla firm zagranicznych oferujących usługi na tamtejszym rynku. Jej kolejnym zadaniem jest umożliwienie administracji celno -skarbowej SKAT ocenę charakteru relacji prawnej między duńskim zleceniodawcą, a polskimi firmami, oferującymi polskich pracowników.

Jeżeli SKAT stwierdzi naocznie, że działalność zagranicznej firmy tego typu stanowi „istotną i integralną część działalności duńskiej firmy”, jest on uprawniony do tego,
by zażądać potrącenia od wynagrodzenia zagranicznego pracownika składki
na duński fundusz zatrudnienia 8% oraz podatku od wynajmowanej siły roboczej 30%, co razem wynosi 38% (realnie tylko 35,6%).

Opierając się na najbardziej aktualnych przepisach, w momencie uznania przez SKAT (przy zastosowaniu nieprecyzyjnych kryteriów oceny), że ta firma prowadzi działalność stanowiącą „istotną część działalności duńskiego zleceniodawcy”, stosunek prawny zlecenia pomiędzy stronami zostanie uznany za pozorny. Wówczas zlecenie  będzie określone jako wynajmowanie siły roboczej, a za tym idzie konieczność opodatkowania według zasad panujących w Danii.

 

Przykład międzynarodowego najmu siły roboczej

Firma znajdująca się w Danii, o nazwie X ma kontrakt na budowę domu. Aby zdążyć
z wykonaniem wszystkich prac, firma X musi wynająć zagranicznego wykonawcę. Właściciel nie wypłaci należności za usługę, dopóki odbiór budowy nie zostanie zatwierdzony. W przypadku jeśli firma X jest w stanie pokierować pracą swoich pracowników, tak by skończyli budowę domu samodzielnie, wówczas firma Z będzie miała obniżony przychód o sumę podatku 38%, który musi za nią odprowadzić firma X.

Przykład sytuacji nie uznawanej za międzynarodowy najem siły roboczej

Firma produkcyjna, która znajduje się w Danii ma zamiar zawrzeć umowę
z zagraniczną firmą IT na przeprowadzenie szkolenia pracowników. Szkolenie to ma dotyczyć nowego, zaawansowanego oprogramowania wymaganego do obsługi produkcji w tejże firmie. Szkolenie ma się odbyć w siedzibie owej firmy szkoleniowej. Jednak szkolenia IT nie są wyłączną częścią działalności owej duńskiej firmy,
a co za tym idzie, nie musi ona potrącać podatku 38% od wystawionej faktury.

Poza tym omawiana reforma podatkowa określa także możliwość uzyskania przez zagranicznych pracowników ograniczonego obowiązku podatkowego. Dzieje się tak
w sytuacji przekroczenia przez nich okresu 183 dni pobytu w Danii, w ciągu ostatnich 12 miesięcy.

Aktywność polskich przedsiębiorców usługowych w takich branżach jak:

- budownictwo,

- przemysł,

- rolnictwo,

- leśnictwo,

została znacząco ograniczona. Jest to spowodowane głównie tym, że właściwie każdy rodzaj aktywności danej firmy jest przez władze Danii traktowana jako: „stanowiąca integralną część duńskiego zleceniodawcy”. Pociąga to za sobą konieczność opłacenia duńskiego podatku. Jeżeli polska firma ma jakiekolwiek wątpliwości dotyczące tego, czy może wykonywać prace dla duńskiego zleceniodawcy, może
się zwrócić o opinię, bezpośrednio do SKAT.

W tym celu należy wypełnić wniosek o wydanie wiążącej interpretacji podatkowej (bindende svar) swojej firmy i załączyć projekt umowy. Interpretacje wydane przez SKAT są akceptowane również przez urząd skarbowy. Koszt uzyskania takiej interpretacji podatkowej wynosi obecnie 300 DKK. Sumę tę należy opłacić z góry. 
Po uiszczeniu tej opłaty i wypełnieniu formularza znajdującego się na stronie http://www.skat.dk/SKAT.aspx?oId=1757489&vId=0 możemy otrzymać interpretację podatkową swojej firmy. Oto adres strony, na której znajdują się informacje potrzebne do w/w wpłaty: http://skat.dk/SKAT.aspx?oID=389251 .

Na temat nowych przepisów prawnych dotyczących delegowania pracowników można znaleźć informacje również w języku angielskim na stronie: http://skat.dk/SKAT.aspx?oId=170532.

Rejestracja

Firma, która wysyła swoich pracowników do Danii w celu wykonania konkretnych usług, najpierw powinna dokonać rejestracji w systemie RUT                                                  ( www.virk.dk/rut ). Systemem RUT zarządza Erhvervsstyrelsen. Rejestracji należy dokonać najpóźniej w dniu podjęcia pracy przez delegowanych pracowników. Poza tym przed rozpoczęciem każdego kolejnego zlecenia firma zobowiązana jest
do ponownej rejestracji. Musi również przy tej okazji podać informacje o pracownikach, którzy mają to zlecenie wykonać oraz o miejscu, w którym ma być wykonane.

W styczniu 2009 r. weszła w życie ustawa na temat zasady tzw. odwróconego VAT-u. Zasada ta polega na tym, że polska firma, która wysyła pracowników do Danii,
by wykonać usługę dla duńskiego zleceniodawcy nie musi naliczać podatku VAT
na wystawianej fakturze. VAT zostaje opłacony przez zleceniodawcę, który najpierw samodzielnie odlicza go od wartości netto wykonanego zlecenia. Tym samym polskie firmy wykonujące usługi dla duńskiego zleceniodawcy nie mają potrzeby rejestrować się w SKAT, jako płatnicy podatku VAT. Tylko w przypadku, gdy polska firma oferuje usługi dla osób prywatnych lub podmiotów, którzy nie są płatnikami podatku VAT, obowiązującego w Danii, pojawia się znów obowiązek rejestracji.

Pracownicy polskiej firmy wysyłani przez nią w celu wykonania konkretnych zleceń, muszą przed wyjazdem koniecznie otrzymać druki A-1 (dawniej E-101), które zostały poświadczone przez ZUS. Druki te mają:

- potwierdzać, że zostały opłacone składki na ubezpieczenie społeczne
dla pracowników,

- określać przepisy kraju delegującego pracowników dotyczące ubezpieczeń społecznych, które odnoszą się do tychże pracowników delegowanych.

Druki A-1 zostają sporządzone w formie zaświadczeń przez ZUS i zawierają następujące dane:

- imię i nazwisko wysyłanego pracownika,

- datę urodzenia,

- narodowość,

- nazwę i numer statystyczny firmy delegującej ,

- informacje o miejscu pracy w okresie wysyłania pracownika,

- okres na jaki zaświadczenie jest wydawane.

Pracownicy firmy usługowej podczas pracy wykonują polecenia wybranego pracownika tej firmy, natomiast pracownicy agencji pracy tymczasowej pracują
pod kierownictwem duńskiego zleceniodawcy.

Firma wynajmująca pracowników od agencji zobowiązuje się tym samym, że będzie opłacać podatek dotyczący ich wynagrodzenia . Musi również opłacać składki
na fundusz zatrudnienia, jak również składkę emerytalną.

Ustawa o Delegowaniu Pracowników z 25 marca 2011 r. (w oparciu o Dyrektywę 96/71) nie określa minimalnych zarobków przysłanych z innego państwa pracowników.  Ustawa ta nie wspomina także o konieczności przystąpienia firm pochodzących
z krajów należących do UE, do układów zbiorowych wraz z duńskimi związkami zawodowymi. Jest to spowodowane tym, że w Danii nie ma uzasadnionego przepisami minimalnego wynagrodzenia. Układy zbiorowe w porozumieniu
ze związkami zawodowymi danej branży ustalają stawki minimalnego wynagrodzenia. W Danii ustalone zwyczajowo jest, że aby namówić jakąś konkretną firmę duńską,
czy też zagraniczną do przystąpienia do układu zbiorowego, związki zawodowe organizują strajki i bojkoty. Specjalny organ sądowniczy (Industrial Court) decyduje czy konkretna akcja strajkowa, lub inne działanie podjęte przez związki zawodowe były legalne.

Samozatrudnienie

Jest to niezaprzeczenie najbardziej rozpowszechniona w Danii forma prowadzenia działalności gospodarczej. Prowadzona jest na własny rachunek, pod własnym nazwiskiem lub też pod nazwą określoną przez właściciela. Oprócz właściciela firma może także przyjmować innych pracowników. Działalność gospodarcza tego rodzaju jest łatwa w prowadzeniu i nie jest konieczne posiadanie określonego kapitału.
Ta forma działalności niesie jednak za sobą ryzyko nieograniczonej odpowiedzialnością własnym majątkiem właściciela firmy za wszelkie niepowodzenia czy zadłużenia firmy. Tym samym wiąże się ona ściśle z właścicielem firmy. W razie jego śmierci, firma kończy działalność, pozostawiając majątek trwały. Jednakże majątek ten niejednokrotnie wchodzi w skład majątku osobistego właściciela. W takim przypadku nie jest możliwe wydzielenie majątku firmy z majątku osobistego właściciela. To powoduje trudności z ewentualną sprzedażą firmy.

Zyski osiągane z działalności firmy na zasadzie samozatrudnienia są określone jako przychody właściciela firmy. Nie ma możliwości opodatkowania tych przychodów osobno. W tym wypadku ewentualny podatek od działalności gospodarczej zostaje umieszczony tylko na jednym zeznaniu podatkowym właściciela. To powoduje,
że przychód zostaje opodatkowany tylko raz. Inaczej jest w przypadku spółek kapitałowych, w których przychody są rozliczane osobno jako podmioty gospodarcze, po czym dochody uzyskane przez udziałowców lub akcjonariuszy w formie dywidend, zostają opodatkowane. Właściciel firmy odprowadza identyczne składki, a także opłaca takie same podatki jak zwykli, szeregowi pracownicy. Tym samym należą
mu się takie same świadczenia zdrowotne i emerytalne.

Administracja państwowa Danii bardzo ułatwia dopełnienie wszelkich koniecznych formalności, które związane są z przerejestrowaniem i prowadzeniem firmy. Erhvervsstyrelsen przyjmuje podania o rejestrację firmy, następnie przekazuje dokumenty do Urzędu Celno- Podatkowego SKAT, by tam nadano firmie numer identyfikacji podatkowej CVR. Raz na kwartał lub też co pół roku, należy złożyć deklaracje podatkowe VAT i w zakresie podatku dochodowego.

Natomiast na stronie internetowej Urzędu w specjalnym systemie LetLøn (http://www.skat.dk/SKAT.aspx?oId=1709571), można prowadzić dokumentację płacową pracowników małej firmy. System ten po wpisaniu stawki godzinowej pracownika natychmiast podaje wyliczone dane do ewentualnego rozliczenia rocznego. Za tą usługę nie pobiera się żadnych opłat. Firmy, które funkcjonują
w formie samozatrudnienia mają ułatwione zadanie. Nie mają potrzeby wynajmować wykwalifikowanych księgowych do prowadzenia swojej księgowości. Mimo tych udogodnień firmy rzadko z nich korzystają. Przeważnie wolą zatrudnić taką księgową, by nie ponosić ryzyka ewentualnych pomyłek przy obsłudze systemu.

Zaliczki na podatek dochodowy wypłaca się regularnie dwa razy do roku (20 marca
i 20 listopada). To właściciel firmy wyznacza wysokość kwoty podatku. Kwoty nadpłacone w stosunku do poziomu podatków, który wynika z kalkulacji rocznej
są również oprocentowane. Czasem właściciele firm wpłacają wyższe zaliczki podatkowe, po to by otrzymać zwrot podatku z odsetkami, które są zwykle wyższe niż odsetki bankowe. Jednak takie wyjście jest możliwe tylko przy wpłacie 20/3.
Już w późniejszej wpłacie tj. 20/11 oprocentowanie zostaje obniżone do 0,4. Wówczas jest to zupełnie nieopłacalna lokata firmowych środków pieniężnych w porównaniu
z ofertą banków.

Procedura rejestracyjna w przypadku samozatrudnienia

Erhversstyrelsen (www.eogs.dk ) dokonuje rejestracji firmy na zasadzie samozatrudnienia, podobnie jak przy rejestracji spółek kapitałowych. Jeżeli wniosek
o rejestrację składa cudzoziemiec musi on dołączyć do swojego wniosku także:

- zaświadczenie o nadaniu numeru identyfikacji podatkowej CPR,

- pismo określające adres siedziby firmy lub wskazanie danych i adresu pełnomocnika, będącego stałym mieszkańcem Danii i posiadającego duński numer CPR.

Polski przedsiębiorca, który zamierza prowadzić firmę w Danii na zasadzie samozatrudnienia, powinien najpierw złożyć wniosek o wydanie mu certyfikatu pobytowego obywatela UE/EOG w którymś z Urzędów Regionalnych w Danii                            ( www.statsforvaltning.dk ). Następnie powinien złożyć wniosek o nadanie numeru identyfikacji podatkowej CPR do rejonowo odpowiedniego urzędu gminy. W momencie uzyskania numeru CPR przedsiębiorca zostaje objęty duńskim ubezpieczeniem zdrowotnym. Może także starać się o zarejestrowanie swojej działalności gospodarczej. W tym celu należy wypełnić i przesłać do Erhvervsstyrelsen formularza, który jest dostępny pod tym adresem: http://english.virk.dk/integration/54564 . Rejestracja firmy musi nastąpić najpóźniej na 8 dni przed rozpoczęciem działalności, która będzie wtedy podlegać opodatkowaniu lub innym opłatom.

Rejestracja spółki Aps

Jeżeli przedsiębiorca zamierza założyć spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością Aps na terenie Danii, może to zrobić przesyłając odpowiednie dokumenty
do Erhvervsstyrelsen lub też skorzystać w tym celu z pomocy prawnika. Ponieważ można złożyć wszystkie dokumenty drogą elektroniczną, rejestracja powinna zająć najwyżej jeden dzień. Koszt założenia spółki przy pomocy prawnika może wynieść orientacyjnie 3-5 tysięcy DKK. Jednakże zapłata za usługę prawną może
być potrącona z kapitału zakładowego.

Po zgromadzeniu wszystkich potrzebnych dokumentów, należy wypełnić formularz rejestracyjny, a następnie przesłać go do Erhvervsstyrelsen (www.eogs.dk/sw16080.asp ). Do dokumentacji trzeba dołączyć:

- umowę spółki,

- dane o podziale udziałów poszczególnych wspólników,

- statut spółki,

- raport ze zgromadzenia udziałowców, w którym określony jest wybór prezesa spółki.

W celu rozliczenia podatku VAT powstałej spółki trzeba ją także zgłosić do SKAT (http://webregforum.pro.dir.dk/log/eogs/library/startblanket-revideret2-prod-maj06.pdf).

 

Do momentu zatwierdzenia rejestracji spółki, współwłaściciele ponoszą całkowitą odpowiedzialność majątkową za wszystkie zobowiązania zawarte przez spółkę. Najważniejsze informacje  na temat spółki można uzyskać nieodpłatnie w centralnym rejestrze firm na stronie: www.cvr.dk .

Rejestracja spółki A/S

Zarejestrowanie spółki akcyjnej przeprowadzone przez Internet, może zająć najwyżej 1 dzień. Tak krótki czas oczekiwania na rejestrację wynika głównie z możliwości złożenia podpisu elektronicznego. Rejestracja spółki dokonana przez prawnika będzie kosztować ok. 4500- 6000 DKK. Firma może rozpocząć swą działalność
już od momentu podpisania umowy założycielskiej. Jest to możliwe tylko
pod warunkiem, że do nazwy firmy będzie dodana fraza: „w trakcie rejestracji” (under stiftelse). Można także kupić akcje spółki, która jest już utworzona, jednak nie podjęła jeszcze działalności (tzw. spółka z półki).

Logiczne jednak, że jest to opcja bardziej kosztowna i wbrew pozorom nie pozwala zaoszczędzić czasu, ponieważ organ zarządzający spółki w każdym przypadku musi podlegać rejestracji. W nazwie firmy musi znajdować się skrót określający jej formę prawną (A/S).

Kapitał założycielski spółki akcyjnej musi wynosić co najmniej 500 tys. DKK. Powinien on być wniesiony w całości, zanim przystąpi się do rejestracji spółki. Zarejestrowanie spółki nie pociąga za sobą żadnych kosztów. Przedsiębiorca, który chce zarejestrować firmę musi dołączyć do dokumentacji:

- umowę spółki, która będzie zawierać dane o podziale udziałów wspólników,

- statut spółki,

- raport ze zgromadzenia udziałowców, w którym określony jest prezes spółki.

Następnie należy wypełnić formularz rejestracyjny, który musi być przesłany
do  Erhvervsstyrelsen.

W celu rozliczenia podatku VAT, trzeba zgłosić powstanie nowej spółki do SKAT (http://webregforum.pro.dir.dk/log/eogs/library/startblanket-revideret2-prod-maj06.pdf).

Zarząd spółki A/S powinien złożyć do Erhvervsstyrelsen wniosek o zarejestrowanie spółki, jednak nie może to nastąpić później niż 6 miesięcy po podpisaniu umowy spółki. Do momentu zatwierdzenia rejestracji spółki współwłaściciele biorą całkowitą odpowiedzialność majątkową za zobowiązania zawarte przez spółkę. Dokumenty potrzebne do założenia spółki są opublikowane i dostępne dla wszystkich zainteresowanych. W siedzibie Erhvervsstyrelsen można uzyskać kopie tych dokumentów za niewielką opłatą. Najważniejsze informacje na temat spółki można otrzymać nieodpłatnie w centralnym rejestrze firm na stronie www.virk.dk .

Rejestracja oddziału

Aby zarejestrować oddział firmy zagranicznej należy posiadać następujące dokumenty:

- oficjalne zaświadczenie potwierdzające prawne funkcjonowanie firmy zagranicznej,

- statut firmy zagranicznej,

- potwierdzone przez notariusza pełnomocnictwo dla osoby pełniącej funkcję dyrektora oddziału.

Natomiast wniosek o rejestrację oddziału firmy zagranicznej musi zawierać:

- nazwę firmy zagranicznej i jej formę prawną,

- adres siedziby,

- numer KRS,

- przedmiot działalności,

- wartość kapitału akcyjnego,

- roczne sprawozdanie finansowe,

- nazwę, adres siedziby i przedmiot działalności oddziału , jak również pełną informację o danych personalnych, działalności oraz miejscu zamieszkania osób upoważnionych do podejmowania zobowiązań w imieniu oddziału.

Po zgromadzeniu wszystkich potrzebnych dokumentów, należy wypełnić formularz rejestracyjny i przesłać go do Erhvervsstyrelsen ( www.eogs.dk/sw16080.asp ).

Od 2011 r. dokumenty konieczne do rejestracji oddziału nie muszą być przetłumaczone na język duński. Nie jest również wymagane, by firma posiadała jakieś zabezpieczenie finansowe na poczt kapitału zakładowego. Jednak wartość kapitału zakładowego nie może być niższa niż 80 tys. DKK. Jest to wymagane
dla celów podatkowych.

By założyć oddział firmy zagranicznej, trzeba na to poświęcić więcej czasu
niż na założenie nowej spółki A/S lub Aps.

Koszt założenia oddziału spółki zagranicznej przez prawnika wynosi ok. 6000 DKK.
Do momentu zarejestrowania w Erhvervsstyrelsen, oddział ten nie może rozpocząć działalności gospodarczej. Na potrzeby rozliczenia podatku VAT, oddział firmy zagranicznej musi zostać zgłoszony do SKAT   (http://webregforum.pro.dir.dk/log/eogs/library/startblanket-revideret2-prod-maj06.pdf).

Przychody uzyskane przez oddział firmy zagranicznej podlegają podatkowi dochodowemu od osób prawnych, obowiązującemu w Danii, który wynosi 25 %. Należy co roku przesyłać kopię rocznego sprawozdania finansowego spółki założycielskiej do Erhvervsstyrelsen. Jest to obowiązkowe.

Wszelkiego rodzaju spory oddziału z potencjalnymi klientami oraz z duńskimi firmami muszą być rozstrzygane według obowiązujących przepisów prawa duńskiego. Założycielska firma zagraniczna musi wziąć całkowitą odpowiedzialność
za zobowiązania oddziału. Ponieważ jest duża ilość przepisów prawnych, omawiających podejmowanie i prowadzenie działalności gospodarczej na rynku duńskim, a także biorąc pod uwagę trudny język, zaleca się aby zagraniczne firmy prowadzenie działalność, korzystały na bieżąco z pomocy prawnej lokalnych firm doradczych i kancelarii prawnych.

Rejestracja spółki jawnej

Aby zarejestrować taką spółkę należy przedstawić umowę założycielską. Spółka I/S
to spółka osobowa, w której każdy ze wspólników bierze odpowiedzialność
za zobowiązania dotyczące spółki. Odpowiedzialność ta zakłada również poręczenie majątkowe za ewentualne zadłużenie spółki. Kapitał zakładowy nie jest konieczny. Wspólnicy muszą złożyć wniosek o rejestrację spółki do Erhvervsstyrelsen nie później niż do 8 tygodni  po podpisaniu umowy spółki. Poza zgromadzeniem wszystkich dokumentów (które zostały już wymienione przy omawianiu innych spółek), potrzebnych do zarejestrowania spółki, należy jeszcze wypełnić formularz rejestracyjny i przesłać go do Erhvervsstyrelsen (http://webregforum.pro.dir.dk/log/eogs/library/startblanket-revideret2-prod-maj06.pdf).

Wniosek o rejestrację spółki można złożyć nie później niż do 8 tygodni po podpisaniu umowy spółki.

Rejestracja spółki komandytowej

Ten rodzaj spółki można utworzyć na podstawie umowy założycielskiej, wymaganej podczas rejestracji. Nazwa spółki musi zawierać skrót K/S, który będzie wskazywał
jej formę prawną. Powinna zawierać także nazwisko jednego lub kilku komplementariuszy. Jeżeli komplementariusz spółki komandytowej jest osobą prawną, wówczas spółka musi mieć własny zarząd. Aby rozpocząć proces rejestracji  spółki, należy zgromadzić potrzebne dokumenty (o których była mowa wyżej), a także wypełnić formularz rejestracyjny i przesłać go do Erhvervsstyrelsen nie później
niż do 8 tygodni po podpisaniu umowy spółki (http://webregforum.pro.dir.dk/log/eogs/library/startblanket-revideret2-prod-maj06.pdf).

Opracowano na podstawie różnych źródeł rządowych.

Katarzyna Romińska

Państwo: 

Dodaj komentarz

CAPTCHA
Przepisując ciąg znaków z obrazka udowodnij że nie jesteś botem.
8 + 9 =
Rozwiąż proszę powyższe zadanie matematyczne i wprowadź wynik.

r e k l a m a