Reklama

 

Przedsiębiorcy z Niemiec coraz częściej oferują możliwość odbywania staży czy praktyk za zachodnią granicą. Oferty kierowane już są nie tylko w  stronę młodych rodaków, ale i uczniów polskich szkół zawodowych i techników. Propozycja jest z pewnością niezwykle kusząca, ale przed wyjazdem warto dokładnie zapoznać się z warunkami pracy.

Praktyka zawodowa ma wyłącznie charakter przejściowego i krótkiego świadczenia usług na rzecz danego podmiotu, czyli zupełnie przeciwnie niż w przypadku stosunku pracy. Wszyscy wiemy, że ta ma na celu przygotowanie do zawodu, który będziemy wykonywać w przyszłości i zdobycie niezbędnego do tego doświadczenia. Mimo że z praktykantem nie zostanie nawiązany typowy stosunek pracy, jest on objęty takimi samymi prawami ochronnymi jak pozostali pracownicy w zakładzie lub jakimkolwiek innym miejscu pracy.

Umowa + wynagrodzenie

Praktykantów obowiązują przepisy ustawy z 23 marca 2005 r. o kształceniu zawodowym (Berufsbildungsgesetz), w tym przepisy § 10 – 23 oraz § 25, mówiące m.in. o formie umowy, obowiązkach praktykanta, wynagrodzeniu.

Na podstawie tych przepisów praktykantowi pracodawca musi zagwarantować wynagrodzenie. Jego wysokość zależy od rodzaju branży, w której stażysta będzie się przyuczał.

Stażysta ­poniżej 18

Szczególne przepisy dotyczą natomiast stażystów poniżej 18 roku życia. Warunki, w jakich powinien odbywać praktykę nieletni, określono w zapisie ustawy z 12 kwietnia 1976 r. o ochronie pracującej młodzieży (De: Jugendarbeitsschutzgesetz – JarbSchG). Zgodnie z ustawą stażysta będzie mógł podpisać umowę z niemieckim pracodawcą o dowolnej treści, ale nigdy nie będzie mogła ona naruszać postanowień ww. ustawy. Ustawę tę stosuje się także w stosunku do innych prac wykonywanych przez nieletnich, np. prac typowo wakacyjnych/sezonowych.

Czas pracy

Ustawa o ochronie pracującej młodzieży zabrania także zatrudniania w Niemczech uczniów, którzy nie ukończyli 13 roku życia. Wyjątki dotyczą pracy przy występach teatralnych, muzycznych, telewizyjnych, filmowych czy przedsięwzięciach o podobnym – artystycznym charakterze.

Trzynasto- i czternastolatkowie mogą natomiast podejmować się wyłącznie lekkich prac, tj. roznoszenia gazet, ulotek czy świadczenia pomocy w utrzymaniu domu i ogrodu. Mogą pracować 5 dni w tygodniu.  

Młodzież, która ukończyła 15 rok życia, może już pracować w wymiarze 8 godzin dziennie, jednak nie dłużej niż 40 godzin tygodniowo. Wyjątek może stanowić praca np. w rolnictwie podczas żniw.

Praca zmianowa, obejmująca czas wykonywania pracy i przerwy, nie może być dłuższa niż 10 godzin na dobę. I tutaj znowu pojawiają się wyjątki - działalność gastronomiczna, rolnictwo, chów zwierząt, prace budowlane i montażowe. W tych wypadkach zmiana może wynosić maksymalnie do 11 godzin.

Przerwa obowiązkowo

Praktykantowi w czasie pracy: od 4,5 do 6 godzin przysługuje przerwa w wymiarze 30 minut. Jeżeli pracuje on dłużej niż 6 godzin, ma prawo do 60-minutowego odpoczynku. Pierwsza przerwa musi odbyć się po 4,5 godzinach pracy i trwać co najmniej 15 minut.

Jak długo muszę tu być – godziny pracy

Młodzież zgodnie z przepisami może pracować w godzinach od 6 do 20. W przypadku 16-latków dopuszcza się wyjątki od tej reguły przy pracy w:

- punktach gastronomicznych do godz. 22;

- zakładach pracy, gdzie wykonywania jest praca zmianowa, do godz. 23;

- rolnictwie od 5 do 21;

- piekarniach, cukierniach od godz. 5 i w przypadku 17-latków od godz. 04.

W każdym z ww. wypadków między zakończeniem pracy poprzedniego dnia a rozpoczęciem kolejnej dniówki musi upłynąć 12 godzin. Tyle dziennego odpoczynku przysługuje nieletnim praktykantom.

 

Kiedy pracować nie wolno

 

Nieletni nie mogą pracować także w soboty, niedziele i niemieckie dni wolne od pracy. Wyjątki obejmują takie branże jak gastronomia, transport, rolnictwo, opieka nad osobami chorymi czy praca w ośrodkach opieki, punktach sprzedaży. W sytuacji, gdy praktykant będzie wykonywał zlecone czynności w sobotę, niedzielę bądź święto, pracodawca musi udzielić mu innego dnia wolnego jeszcze w tym samym tygodniu.

 

Urlop – ile dni

Ilość dni urlopu zależy od wieku. Rocznie wynosi w przypadku:

- 15-latków - 30 dni;

- 16-latków - 27 dni;

- 17-latków - 25 dni.

Zabrania się

Zabronione jest zatrudnianie nieletnich do czynności, które mogą zagrażać ich zdrowiu bądź życiu. Dotyczy to przede wszystkim czynności, które przekraczają możliwości nieletniego, a także tych, które charakteryzują się dużą ilością wypadków. A należą do nich m.in. praca w skrajnie niskich czy wysokich temperaturach, przy dużym natężeniu hałasu lub szkodliwym promieniowaniu.

Młodzieży poniżej 18 roku życia nie można zatrudniać przy pracach akordowych i innych zajęciach, w których liczy się tempo wykonywanej pracy. Jest to możliwe tylko w przypadku, gdy praca akordowa jest nadzorowana przez opiekuna, a jej wykonywanie konieczne z uwagi na przyuczenie do zawodu.

Żaneta Jakubowska

Fot. ShutterStock

Państwo: 

Dodaj komentarz

CAPTCHA
Przepisując ciąg znaków z obrazka udowodnij że nie jesteś botem.
19 + 0 =
Rozwiąż proszę powyższe zadanie matematyczne i wprowadź wynik.

r e k l a m a