Reklama

 

Zasady ogólne

Podatnicy mogą składać swoje zeznania podatkowe w kwietniu i maju. W wyniku uzyskanego zwrotu podatku, budżet przeciętnego obywatela może się zwiększyć o ok. 20 tysięcy koron. Jednak należy pamiętać o tym, by zgromadzić całą potrzebną dokumentację i wykonać prawidłowo rozliczenie. Norweskie urzędy skarbowe zaczynają rozsyłać do podatników wstępne zeznania podatkowe (Selvangivelse) za 2013 r. już w marcu lub na początku kwietnia. Ten dokument umożliwia podatnikom:

- naniesienie swojego rozliczenia wraz z przysługującymi ulgami,

- sprawdzenie dochodów,

- sprawdzenie klasy podatkowej.

Urząd skarbowy (Skatteetaten) na podstawie wypełnionych zeznań podatkowych, rozpoczyna wypłacanie zwrotu podatku w okresie od czerwca do października.

Jak uzyskać kartę podatkową w Norwegii?

Aby otrzymać kartę podatkową, należy stawić się osobiście w urzędzie podatkowym celem potwierdzenia tożsamości. Na takie spotkanie należy wziąć ze sobą podanie o kartę podatkową (wypełniony formularz RF-1209), ważny paszport (albo inny dowód tożsamości) oraz norweski D-nummer lub numer personalny (jeśli go posiadamy). Należy też mieć przy sobie umowę o pracę lub pisemne potwierdzenie zatrudnienia. Ważne przy tym, żeby norweski urząd skarbowy posiadał nasz aktualny adres. Jeśli pracodawca nie otrzyma karty podatkowej, to jest zobowiązany do pobrania podatku w wys. 50 proc. naszego wynagrodzenia.

Od 1992 r. w Norwegii obowiązuje podatek liniowy w wysokości 28 proc. od zwykłego dochodu zarówno osób fizycznych, jak i firm. Na dochód zwykły składają się wszystkie dochody pomniejszone o tzw. standardowe odpisy i możliwe do obliczenia wydatki (np. odsetki kredytowe).

Kody PIN do systemu Altinn/ MinID

Zeznanie podatkowe (Selvangivelse) można wypełnić odręcznie, jednak to pociąga za sobą pewne konsekwencje:

1. zeznanie w formie papierowej musi zostać złożone do końca kwietnia,

2. osoby rozliczające się w ten sposób otrzymają swój zwrot podatku dużo później, niż inni podatnicy.

Dlatego też lepiej skorzystać z możliwości złożenia swojego zeznania podatkowego za pomocą systemu Altinn/ MinID. Aby uzyskać dostęp do tego systemu, należy zamówić kody PIN do systemu. Można to zrobić poprzez stronę internetową urzędu skarbowego w Norwegii. W ciągu kilku dni na adres zarejestrowany w norweskim rejestrze ewidencji ludności (Folkeregisteret), zostają dostarczone zamówione kody PIN.

W przypadku rozliczania się drogą elektroniczną, podatnik może złożyć swoje rozliczenie do końca maja 2014 roku. Poza tym, rozliczając się w ten sposób podatnik może znacznie szybciej otrzymać zwrot podatku. Może on zostać przesłany w formie czeku, bądź przelewem na norweskie konto bankowe, zarejestrowane w urzędzie skarbowym.

Rozliczenie zeznania podatkowego w Norwegii daje następujące korzyści:

- możliwość sprawdzenia prawidłowości i ewentualnej korekty danych,

- możliwości maksymalizacji swojego zwrotu podatku, po skorzystaniu z różnego rodzaju ulg podatkowych.

Podatnik, który składa wniosek o konkretne ulgi podatkowe, może uzyskać dodatkowo nawet 20- 30 tysięcy koron zwrotu podatku. Tak duże korzyści finansowe niewątpliwie są w stanie nakłonić podatników do starannego rozliczania swojego zeznania podatkowego.

Korzystanie z pomocy profesjonalistów

Dla wielu podatników wykonanie prawidłowego zeznania podatkowego, jest zadaniem tak trudnym i odpowiedzialnym, że wolą powierzyć je profesjonalistom. W tym celu wynajmują jedną ze specjalistycznych firm, zajmujących się zagadnieniami norweskiego systemu podatkowego.

Korzyści ze skorzystania z usług profesjonalnej firmy podatkowej:

- podatnik zyskuje pewność, że jego zeznanie podatkowe będzie rozliczone prawidłowo,

- zwiększenie szans na otrzymanie większego zwrotu podatku,

- oszczędność czasu,

- maksymalizacja opcji podatkowych.

Ulgi i przywileje – jak rozliczamy podatek w Norwegii

Jeżeli jesteśmy rezydentem Norwegii przez cały rok podatkowy, to otrzymamy pełne odliczenie kwoty kosztów uzyskania dochodu i pełną kwotę wolną od podatku (12/12). Oznacza to, że jeżeli przebywaliśmy w Norwegii przez 4 miesiące w roku podatkowym, to odliczenia wyniosą 4/12 pełnej kwoty odliczeń. Odpis standardowy dla pracownika zagranicznego jest redukowany proporcjonalnie do okresu pobytu w Norwegii.

Jeżeli przebywamy w Norwegii nie dłużej niż 183 dni w roku, albo 270 dni w czasie 36 miesięcy, to podlegamy ograniczonemu obowiązkowi podatkowego i przysługuje nam odpis standardowy. W związku z tym mamy możliwość odliczenia np. faktycznych kosztów podróży z miejsca zamieszkania w Norwegii do miejsca pracy, odliczenia odsetek od pożyczek czy wydatków na dojazdy do domu położonego w innym kraju UE/EOG.

Rozliczając się samodzielnie należy rozpatrzyć, czy kwalifikujemy się do otrzymania określonych ulg podatkowych:

PENDLER - (tzn. osoba dojeżdżająca) podatnik pracujący w Norwegii i mający w Polsce rodzinę lub samodzielny lokal, do którego systematycznie dojeżdża.

Poprzez udokumentowanie statusu pendler, podatnik uzyskuje wiele ulg, np.:

- zwrot kosztów podróży między Norwegią a Polską,

- zwrot kosztów zakwaterowania i wyżywienia w Norwegii (czyli tzw. pendlerutgifter).

Status pendler gwarantuje także możliwość uzyskania wyższego zwrotu podatku, nawet do 40 000 koron. W ramach tego statusu można odliczyć od podatku następujące wydatki:

- koszty zakwaterowania, jeśli przekroczyły one 10 000 koron w skali roku. W tym wypadku należy przedstawić potwierdzenia przelewów, faktury lub odcinki z pensji (gdy pracodawca odtrąca koszty zakwaterowania z wynagrodzenia). Natomiast jeśli wydatki na mieszkanie nie przekroczyły 10 000 koron, wystarczy umowa najmu lokalu w Norwegii, zaświadczenie od pracodawcy lub właściciela mieszkania o poniesionych kosztach, lub też potwierdzenia gotówkowe.

- faktury od dostawców prądu lub też potwierdzenia przelewów bankowych, które udokumentują wydatki poniesione za prąd. W przypadku gdy jedna osoba płaciła za mieszkanie w imieniu wszystkich współlokatorów, należy przedstawić potwierdzenia przelewów tej osoby oraz przelewy na konto właściciela.

- wyżywienie- nie jest tu wymagana żadna dokumentacja. Wystarczy jedynie posiadać status pendler i ponosić koszty wyżywienia we własnym zakresie. Stawki dziennego zapotrzebowania na żywność każdorazowo ustala urząd skarbowy.

- opłaty za podróże – konieczne jest udokumentowanie swoich podróży posiadanymi biletami. W przypadku biletów promowych, można uzyskać dodatkową kwotę odliczenia do wydatków na podróże, jeśli ich koszt przekroczył 3 300 koron w skali roku. Natomiast w przypadku biletów lotniczych rozliczenie następuje na podstawie ilości przebytych kilometrów, co opłaca się znacznie bardziej niż przedstawienie cen biletów.

Istnieją dwa typy tego statusu: osoby, które posiadają rodzinę w Polsce, lub też samotne, podróżujące do domu w Polsce.

Czas rozliczeń

Okres rozliczeń podatkowych to kwiecień – maj każdego roku i dotyczy poprzedzającego roku podatkowego. Poza tym okresem można składać jedynie odwołanie od rozliczeń za dany rok.

Odwołanie od podatku można złożyć do 6 tygodni od daty publikacji wyniku rozliczenia podatkowego (Skatteoppgjør). Mimo to, jeżeli podatnik odpowiednio uzasadni swoje opóźnienie w nadesłaniu odwołania od podatku, wtedy urząd skarbowy to uwzględni. Natomiast w wypadku, gdy odwołanie od podatku zostanie złożone po 12 miesiącach od daty publikacji wyniku rozliczenia podatkowego, urząd skarbowy może nie wziąć tego pod uwagę. Jednak jest to dość często zależne od sposobu argumentacji podatnika oraz od okoliczności, które towarzyszą złożeniu odwołania. Podatnik może złożyć zapytanie podatkowe dotyczące rozliczenia, maksymalnie do 10 lat wstecz. Jednak szans a na pozytywne rozpatrzenie zmian w rozliczeniu podatkowym może dotyczyć jedynie 2 ostatnich lat podatkowych. Aby dokonać rozliczenia podatkowego, należy złożyć do urzędu skarbowego:

- Lønns-og trekkppgave za rok ubiegły -dokument będący odpowiednikiem polskiego PIT-11. Wystawia go norweski pracodawca. Jeśli w roku poprzedzającym, podatnik pracował w kilku różnych pracodawców, powinien skompletować takie dokumenty od każdego z nich.

- wstępne rozliczenie podatkowe za rok ubiegły, czyli Selvangivelse,

- rozliczenie roczne z NAV, czyli Årsoppgave fra NAV,

- kody PIN do systemu Altinn/MinID,

- bilety dokumentujące podróże do Polski. Mogą to być również: rezerwacje, karty pokładowe, bilety promowe i lotnicze, odcinki z pensji, faktury za bilety itd.

- dokumenty, które potwierdzają koszty mieszkania na terenie Norwegii. Jeżeli rachunki za mieszkanie przekroczyły limit 10 000 koron za rok, to trzeba przedstawić potwierdzenia przelewów do właściciela wynajmowanego mieszkania lub też faktury za inne opłaty związane z wynajmem mieszkania. Natomiast jeśli to pracodawca podatnika odtrącał koszty wynajmu mieszkania od jego wynagrodzenia, wówczas należy dołączyć odcinki z pensji.

Potrzebna dokumentacja z Polski (w przypadku pendlera podróżującego do rodziny w Polsce- familiependler):

- akt małżeństwa lub akt urodzenia dzieci- wydrukowany na formularzu unijnym i przetłumaczony na język angielski lub norweski,

- zaświadczenie o wspólnym zameldowaniu wraz z rodziną w Polsce. Zaświadczenie musi być aktualne oraz przetłumaczone na język angielski lub norweski. Natomiast jeśli członkowie rodziny nie mają tego samego adresu zameldowania, należy spisać u notariusza specjalne oświadczenie o wspólnym zamieszkaniu. To oświadczenie należy następnie przetłumaczyć na język angielski lub norweski.

W przypadku pendlera samotnego (enslig pendler) poza w/w dokumentacją, konieczne jest dostarczenie:

- zaświadczenia o posiadaniu lub też wynajmowaniu mieszkania w Polsce,

- zaświadczenia, że mieszkanie w Norwegii nie przewyższa swoją powierzchnią 30 m2 w przeliczeniu na 1 osobę, lub też 50m2 na 2 osoby. Może to być również umowa najmu, albo zaświadczenie od pracodawcy.

Pendler samotnie podróżujący do domu lub mieszkania w Polsce

Osoby żyjące samotnie, lub też żyjący w konkubinacie mogą również skorzystać ze statusu pendler. Wystarczy upewnić się czy spełniamy następujące warunki:

- jesteś kawalerem lub panną i w ubiegłym roku pracowałeś u norweskiego pracodawcy. Ten warunek spełniają także osoby żyjące w konkubinacie, gdyż są w tym wypadku traktowane jako osoby samotne,

- mieszkasz i pracujesz w Norwegii i możesz udowodnić, że wyjeżdżasz do Polski w celach prywatnych co najmniej raz na 3 tygodnie,

- posiadasz mieszkanie w Polsce (wynajmowane lub własnościowe). Jeśli nie ukończyłeś 22 lat i dojeżdżasz do swoich rodziców w Polsce, co najmniej raz na 6 tygodni, to również spełniasz warunki statusu pendler,

- twoje mieszkanie w Norwegii nie ma więcej niż 30 m2 na osobę. Jeśli w tym lokalu zamieszkuje więcej osób, to wymagane jest, aby na każdego dodatkowego lokatora powyżej 15 lat przypadało 20 m2,

- twoje mieszkanie w Norwegii ma dostęp do bieżącej wody i kanalizacji,

- mieszkasz w nim co najmniej od roku i możesz z niego korzystać cały czas, 7 dni w tygodniu.

Konieczne są następujące dokumenty:

- Lønns-og trekkppgave za rok ubiegły - jest to PIT otrzymywany od norweskiego pracodawcy/pracodawców. Określający wysokość pensji w Norwegii w danym roku oraz wysokość pobranej zaliczki na podatek dochodowy,

- Sevangivelse za rok ubiegły - wstępne rozliczenie podatkowe wysyłane do podatników przez norweski urząd skarbowy,

- Årsoppgave fra NAV za ubiegły rok - roczne rozliczenie z NAV, w sytuacji gdy podatnik pobierał jakieś zasiłki,

- Kody PIN do systemu Altinn/MinID - kody potrzebne do złożenia norweskiego zeznania podatkowego przez Internet,

- dokumentacja potwierdzająca podróże pomiędzy Norwegią a Polską (bilety promowe, lotnicze itd.),

- dokumentacja potwierdzająca wydatki na czynsz i/lub prąd w Norwegii (faktury, potwierdzenia przelewów),

- zaświadczenia potwierdzające fakt posiadania lub wynajmowania mieszkania w Polsce (umowa najmu lub też akt własności),

- zaświadczenie, że twoje mieszkanie w Norwegii nie jest większe niż 30m2 na osobę (dodatkowo na każdego mieszkańca wymagane jest 20 m2),

- podatnik, który nie ukończył 22 roku życia powinien dołączyć akt urodzenia na druku unijnym.

Wszystkie dokumenty podatnika pochodzące z Polski powinny zostać przetłumaczone na języka angielski lub norweski.

Druga klasa podatkowa Skatteklasse 2

Ta klasa podatkowa jest dostępna dla każdego, nawet dla tych podatników, którzy rozliczają się już w ramach statusu pendler lub korzystają ze zniżki podatkowej 10 %. Można rozliczyć się w drugiej klasie podatkowej, jeżeli:

- podatnik pracuje w Norwegii, lecz jednocześnie utrzymuje współmałżonka w Polsce lub Norwegii,

- współmałżonek podatnika nie przekroczył dochodu określonego przez urząd na dany rok (w 2014 roku dochód za rok podatkowy, którego nie może przekroczyć współmałżonek to 43 664 NOK brutto),

- podatnik jest w związku małżeńskim nie krócej niż od października roku poprzedzającego rok podatkowy, za który chce skorzystać z ulgi w ramach II klasy podatkowej.

Okres rozliczeniowy obejmuje kwiecień i maj każdego roku i dotyczy poprzedzającego roku podatkowego. Poza tym okresem można składać jedynie odwołanie od rozliczeń za dany rok.

Odwołanie od podatku można złożyć do 6 tygodni od daty publikacji wyniku rozliczenia podatkowego (Skatteoppgjør). Mimo to, jeżeli podatnik odpowiednio uzasadni swoje opóźnienie w nadesłaniu odwołania od podatku, wtedy urząd skarbowy to uwzględni. Natomiast w wypadku gdy odwołanie od podatku zostanie złożone po 12 miesiącach od daty publikacji wyniku rozliczenia podatkowego, urząd skarbowy może nie wziąć tego pod uwagę. Jednak jest to dość często zależne od sposobu argumentacji podatnika oraz od okoliczności, które towarzyszą złożeniu odwołania. Podatnik może złożyć zapytanie podatkowe dotyczące rozliczenia, maksymalnie do 10 lat wstecz. Jednak szans a na pozytywne rozpatrzenie zmian w rozliczeniu podatkowym może dotyczyć jedynie 2 ostatnich lat podatkowych. Aby prawidłowo dokonać odliczenie od podatku, należy prócz podanych niżej dokumentów dostarczyć: Skatteoppgjør (ang. Tax Assessment Notice) oraz Utskrift av likningen (ang. Tax Assessment). Osoby, które posiadają swoje kody PIN do systemu Altinn/MinID mają te dokumenty na swoim profilu w systemie.

Wykaz koniecznych dokumentów:

 Lønns-og trekkppgave za rok ubiegły -dokument będący odpowiednikiem polskiego PIT-11. Wystawia go norweski pracodawca. Jeśli w roku poprzedzającym, podatnik pracował w kilku różnych pracodawców, powinien skompletować takie dokumenty od każdego z nich.

- wstępne rozliczenie podatkowe za rok ubiegły, czyli Selvangivelse,

- rozliczenie roczne z NAV, czyli Årsoppgave fra NAV,

- kody PIN do systemu Altinn/MinID,

- bilety dokumentujące podróże do Polski. Mogą to być również: rezerwacje, karty pokładowe, bilety promowe i lotnicze, odcinki z pensji, faktury za bilety itd.

Potrzebna dokumentacja z Polski:

- akt małżeństwa - wydrukowany na formularzu unijnym i przetłumaczony na język angielski lub norweski,

- zaświadczenie o wspólnym zameldowaniu wraz z rodziną w Polsce. Zaświadczenie musi być aktualne oraz przetłumaczone na język angielski lub norweski. Natomiast jeśli członkowie rodziny nie mają tego samego adresu zameldowania, należy spisać u notariusza specjalne oświadczenie o wspólnym zamieszkaniu. To oświadczenie należy następnie przetłumaczyć na język angielski lub norweski.

- zaświadczenie z urzędu skarbowego o dochodach współmałżonka za rok ubiegły, albo zaświadczenie z urzędu pracy o bezrobociu współmałżonka. W sytuacji, gdy małżonek przebywa wraz z podatnikiem w Norwegii, należy dołączyć do dokumentacji jego Selvangivelse.

PIT od polskiego pracodawcy nie będzie respektowany przez norweski urząd skarbowy, jako ważne zaświadczenie o zarobkach współmałżonka.

Zniżka 10%

Podatnik, który pracuje w Norwegii nie dłużej niż 2 lata oraz ponosił koszty samodzielnego utrzymania i wyjazdów do Polski, kwalifikuje się do rozliczenia z ulgą podatkową 10 %. Dzięki tej uldze podatnik może odliczyć sobie 10% podatku od dochodów uzyskanych w Norwegii, jednakże odpis nie może być większy niż 40 000 NOK.

Okres rozliczeniowy obejmuje kwiecień i maj każdego roku i dotyczy poprzedzającego roku podatkowego. Poza tym okresem można składać jedynie odwołanie od rozliczeń za dany rok.

Odwołanie od podatku można złożyć do 6 tygodni od daty publikacji wyniku rozliczenia podatkowego (Skatteoppgjør). Mimo to, jeżeli podatnik odpowiednio uzasadni swoje opóźnienie w nadesłaniu odwołania od podatku, wtedy urząd skarbowy to uwzględni. Natomiast w wypadku gdy odwołanie od podatku zostanie złożone po 12 miesiącach od daty publikacji wyniku rozliczenia podatkowego, urząd skarbowy może nie wziąć tego pod uwagę. Jednak jest to dość często zależne od sposobu argumentacji podatnika oraz od okoliczności, które towarzyszą złożeniu odwołania. Podatnik może złożyć zapytanie podatkowe dotyczące rozliczenia, maksymalnie do 10 lat wstecz. Jednak szansa na pozytywne rozpatrzenie zmian w rozliczeniu podatkowym może dotyczyć jedynie 2 ostatnich lat podatkowych. Aby prawidłowo dokonać odliczenie od podatku, należy prócz podanych niżej dokumentów dostarczyć: Skatteoppgjør (ang. Tax Assessment Notice) oraz Utskrift av kikningen (ang. Tax Assessment). Osoby, które posiadają swoje kody PIN do systemu Altinn/MinID mają te dokumenty na swoim profilu w systemie.

Wykaz koniecznych dokumentów:

- Lønns-og trekkppgave za rok ubiegły -dokument będący odpowiednikiem polskiego PIT-11. Wystawia go norweski pracodawca. Jeśli w roku poprzedzającym, podatnik pracował w kilku różnych pracodawców, powinien skompletować takie dokumenty od każdego z nich.

- wstępne rozliczenie podatkowe za rok ubiegły, czyli Selvangivelse,

- rozliczenie roczne z NAV, czyli Årsoppgave fra NAV,

- kody PIN do systemu Altinn/MinID.

Dochód brutto, od którego można odliczyć ulgę z Norwegii zawiera:

- wynagrodzenie brutto,

- inne podlegające opodatkowaniu środki pieniężne,

- świadczenia pracownicze,

- wszelkie nadwyżki wydatków, do których mamy uprawnienia.

W sytuacji gdy np. pracodawca zwracał podatnikowi większą część kosztów związanych z zakwaterowaniem i pracą na terenie Norwegii, ta zniżka będzie dla podatnika nieopłacalna. Jest to spowodowane tym, że dochód brutto wzrośnie o sumę wszystkich otrzymanych od pracodawcy świadczeń, co oczywiście podniesie kwotę podatku.

Ta zniżka jest najbardziej korzystna dla osób samotnych, ponoszących koszty samodzielnego utrzymania, ale niemających prawa lub koniecznych dokumentów do tego, by ubiegać się o otrzymanie statusu pendler. Nie przysługuje ona automatycznie, trzeba się o nią ubiegać tak jak o każdą tego rodzaju ulgę.

Zniżka 10 % może przysługiwać małżonkom jedynie wtedy, gdy oboje mają prawo się o nią ubiegać. Wówczas małżonkowie muszą oboje o nią wystąpić lub całkowicie z niej zrezygnować. Jeżeli tylko jeden z małżonków ma prawo do zniżki, to niestety żaden z nich nie może z niej skorzystać.

Podatnicy, którzy przebywają na terenie Norwegii do 183 dni w okresie 12 miesięcy lub do 270 dni w okresie 36 miesięcy, mają prawo do ubiegania się o ulgę 10 %. Prawo do ulgi przysługuje również co roku, jeśli podatnik przebywa w Norwegii nie dłużej niż ok. 90 dni w roku i nie więcej, niż 183 dni w ciągu kolejnych 12 miesięcy.

Katarzyna Promińska

 

Państwo: 

Dodaj komentarz

CAPTCHA
Przepisując ciąg znaków z obrazka udowodnij że nie jesteś botem.
7 + 3 =
Rozwiąż proszę powyższe zadanie matematyczne i wprowadź wynik.

r e k l a m a