Reklama

 

Od wielu lat Norwegia uznawana jest za najlepszy pod względem warunków i jakości życia kraj europejski. Wprawdzie tamtejszy rynek pracy jest zamknięty dla Polaków (państwo nie należy do Unii Europejskiej), ale na szczęście legalizacja pobytu i zatrudnienia jest w zasadzie formalnością i nie powinna nikomu sprawiać specjalnych problemów.

Warunki pracy

W Norwegii nie obowiązuje ustawowa minimalna kwota wynagrodzenia za pracę. Stawki w poszczególnych sektorach lub zakładach pracy ustalane są w drodze negocjacji pomiędzy związkami zawodowymi i pracodawcami, a ich obowiązywanie regulują stosowne umowy dwustronne. W większości przypadków poziom najniższych zarobków kształtuje się tak, aby na pokrycie miesięcznych kosztów utrzymania (mieszkanie i wyżywienie) nie trzeba było pracować dłużej niż 2 tygodnie.

Przeciętny tydzień pracy trwa tu 40 godzin, zaś pracownikowi w ciągu roku przysługuje 5 tygodni płatnego urlopu. Norweski Kodeks Pracy oraz cale prawodawstwo związane z zatrudnieniem skonstruowane jest tak, aby w maksymalny sposób chronić pracownika przed ewentualnymi uszczerbkami na zdrowiu i chorobami zawodowymi oraz aby zapewnić mu jak najlepsze warunki socjalno-bytowe.

Poszukiwani pracownicy

Praca w Norwegii czeka przede wszystkim w sektorze stoczniowym, przemyśle rybnym i leśnictwie. Na brak propozycji nie będą też narzekać stolarze i cieśle oraz reprezentanci szeroko pojętego budownictwa. Niestety, chociaż znajomość języka angielskiego jest w Norwegii powszechna, to bez przynajmniej podstaw norweskiego praktycznie jedyną możliwością znalezienia zatrudnienia pozostaje skorzystanie z usług profesjonalnej agencji pracy, która będzie potem pośredniczyć w kontaktach z pracodawcą i związkami zawodowymi.

Nieco łatwiej mają natomiast doskonale wykwalifikowani specjaliści, których Norwegia bardzo potrzebuje. Bez znajomości norweskiego mogą przeważnie obyć się lekarze, informatycy oraz część doświadczonych inżynierów. Mogą oni też liczyć na bardzo wysokie zarobki.

Oddzielną kategorią pracowników są za to osoby zatrudnione na platformach wiertniczych i w bezpośrednio z nimi związanym przemyśle naftowym. Doskonałe płace, rygorystyczne przepisy BHP oraz bardzo szerokie świadczenia socjalne są tu normą. Trzeba jednak pamiętać, że jest to praca bardzo ciężka, a przed jej podjęciem – wymagane jest przejście kilku intensywnych szkoleń.

Formalności

Z racji tego, że norweski rynek pracy jest zamknięty dla Polaków, konieczne jest uzyskanie pozwolenia na pracę. Wcześniej jednak trzeba ją znaleźć. Z formalnego punktu widzenia – najlepiej to zrobić jeszcze z Polski. Z potwierdzeniem zatrudnienia trzeba udać się następnie do ambasady norweskiej lub konsulatu, gdzie składa się stosowny wniosek. Zamiast pracownika może to zrobić także norweski pracodawca. Jeśli procedura odbywa się już w Norwegii, to wystarczy wraz z pracodawcą lub jego przedstawicielem udać się do najbliższego komisariatu policji.

Ponieważ Norwegia nie jest państwem członkowskim Unii Europejskiej, to chociaż ruch jest bezwizowy – przy przebywaniu na terenie tego kraju dłuższym od 3 miesięcy wymagane jest pozwolenie na pobyt. Jeśli zatem przewidywana praca w Norwegii ma potrwać dłużej, trzeba w komisariacie złożyć stosowny wniosek o takie zezwolenie. Jest ono wydawane zazwyczaj na okres pięciu lat – chyba, że pracownik zatrudniony został na mniej niż rok.

W większości przypadków wszystkie powyższe formalności nie są ani skomplikowane, ani uciążliwe. Norweska administracja nie stwarza przeważnie żadnych barier i bez problemów wydaje potrzebne zezwolenia – słusznie wychodząc z założenia, że skoro pracodawca kogoś zatrudnił, to najwyraźniej ta osoba jest mu po prostu potrzebna.

http://mrovisko.pl/praca-w-norwegii/

 

Państwo: 
Dział: 

Dodaj komentarz

CAPTCHA
Przepisując ciąg znaków z obrazka udowodnij że nie jesteś botem.
13 + 0 =
Rozwiąż proszę powyższe zadanie matematyczne i wprowadź wynik.